پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۸

ای لفظ تو چون دیده من گوهربار

با قدر رفیع تو فلک بی مقدار

چون نیست مزاج بنده را طاقت می

گه گه من خسته را معافی می دار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۰عیسی نفسا ز خسته دم باز مگیر
  2. شمارهٔ ۱۷۱ساقی ببر این جامه و آن جام بیار
  3. شمارهٔ ۱۷۲خر را بفروش و کرّه ئی رنگین خر
  4. شمارهٔ ۱۷۳چون بی می پخته خام می‌باشد کار
  5. شمارهٔ ۱۷۴گفتم مگذر گفت ز پیشم بگذر
  6. شمارهٔ ۱۷۵گفتم چو شوم تیغ ترا گفت سپر
  7. شمارهٔ ۱۷۶گفتم که برویت چه کنم گفت نظر
  8. شمارهٔ ۱۷۷گفتم روزم گفت بدین روز مناز
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.