پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۱

ساقی ببر این جامه و آن جام بیار

بگذر ز خود از مستی و هستی بگذار

از دامن یار و جام می دست مدار

گر زانک بپیر جام داری اقرار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۳چون بی می پخته خام می‌باشد کار
  2. شمارهٔ ۱۷۴گفتم مگذر گفت ز پیشم بگذر
  3. شمارهٔ ۱۷۵گفتم چو شوم تیغ ترا گفت سپر
  4. شمارهٔ ۱۷۶گفتم که برویت چه کنم گفت نظر
  5. شمارهٔ ۱۷۷گفتم روزم گفت بدین روز مناز
  6. شمارهٔ ۱۷۸ای از لب شیرین تو شوریده شکر
  7. شمارهٔ ۱۷۹ایدل خبر گنج ز ویرانه بپرس
  8. شمارهٔ ۱۸۰سوز جگر شمع ز پروانه بپرس
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.