خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۷۵
گفتم چو شوم تیغ ترا گفت سپر
گفتم که ز تیرت چه کنم گفت حذر
گفتم که چو اشکم چه بود گفت که سیم
گفتم که چو رویم چه بود گفتا زر
خواجوی کرمانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۷۷گفتم روزم گفت بدین روز مناز
- شمارهٔ ۱۷۸ای از لب شیرین تو شوریده شکر
- شمارهٔ ۱۷۹ایدل خبر گنج ز ویرانه بپرس
- شمارهٔ ۱۸۰سوز جگر شمع ز پروانه بپرس
- شمارهٔ ۱۸۱ای از کف دُرپاش تو دریا در جوش
- شمارهٔ ۱۸۲آوازه در افکنده سپهر سرکش
- شمارهٔ ۱۸۳بی عشق چه ریحان بر عاقل چه حشیش
- شمارهٔ ۱۸۴ای لعبت گلرخ می گلرنگ بکش
درباره‌ی خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.