پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۳

بی عشق چه ریحان بر عاقل چه حشیش

بی حسن چه بت در ره معنی چه کشیش

باشد طیران طغرل عشق بباد

اما طیران طایر حسن بریش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۵خر کرّه ماده را بآخور درکش
  2. شمارهٔ ۱۸۶پایم که ز آزار نبودی اثرش
  3. شمارهٔ ۱۸۷ای هندوی تیغت بجهانگیری فاش
  4. شمارهٔ ۱۸۸فریاد ز چشم یار و جادو گریش
  5. شمارهٔ ۱۸۹ای کلّ معانی تو از حسن بدیع
  6. شمارهٔ ۱۹۰ای ذات شریفت گهر دُرج شرف
  7. شمارهٔ ۱۹۱ای تیغ تو بگرفت جهان الا زنگ
  8. شمارهٔ ۱۹۲آن فتنه که در سیم نهان دارد سنگ
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.