پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۰

ای ذات شریفت گهر دُرج شرف

بحری چو کفت جهان نیاورده بکف

گفتم که شریفتر خرد گفت خموش

سادات شریفند و معینست اشرف

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۲آن فتنه که در سیم نهان دارد سنگ
  2. شمارهٔ ۱۹۳ای ذات تو گلدسته بستان جلال
  3. شمارهٔ ۱۹۴ای صیقلی آینه ی روشن دل
  4. شمارهٔ ۱۹۵دلدار مرا بدلبری نیست عدیل
  5. شمارهٔ ۱۹۶نادیده تمام روی آن ماه چگل
  6. شمارهٔ ۱۹۷کاوس سرادق جلالست جمال
  7. شمارهٔ ۱۹۸بر گلشن روی عالم افروز تو خال
  8. شمارهٔ ۱۹۹ای شعر تو سرمایه ی دیوان کمال
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.