پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۲

آن فتنه که در سیم نهان دارد سنگ

تیغش باید بدست از آن دارد سنگ

سیم ار ز میان سنگ بیرون آید

سیمین برش از چه در میان دارد سنگ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۴ای صیقلی آینه ی روشن دل
  2. شمارهٔ ۱۹۵دلدار مرا بدلبری نیست عدیل
  3. شمارهٔ ۱۹۶نادیده تمام روی آن ماه چگل
  4. شمارهٔ ۱۹۷کاوس سرادق جلالست جمال
  5. شمارهٔ ۱۹۸بر گلشن روی عالم افروز تو خال
  6. شمارهٔ ۱۹۹ای شعر تو سرمایه ی دیوان کمال
  7. شمارهٔ ۲۰۰ای کلک تو تیز کرده بازار جلال
  8. شمارهٔ ۲۰۱خون شد جگرم ز دل که خون باد این دل
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.