پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۸

فریاد ز چشم یار و جادو گریش

واشوب ز زلف دبر و کافریش

گفتم که بجان که می خرد مهر مهم

خورشید برآمد که منم مشتریش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۰ای ذات شریفت گهر دُرج شرف
  2. شمارهٔ ۱۹۱ای تیغ تو بگرفت جهان الا زنگ
  3. شمارهٔ ۱۹۲آن فتنه که در سیم نهان دارد سنگ
  4. شمارهٔ ۱۹۳ای ذات تو گلدسته بستان جلال
  5. شمارهٔ ۱۹۴ای صیقلی آینه ی روشن دل
  6. شمارهٔ ۱۹۵دلدار مرا بدلبری نیست عدیل
  7. شمارهٔ ۱۹۶نادیده تمام روی آن ماه چگل
  8. شمارهٔ ۱۹۷کاوس سرادق جلالست جمال
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.