پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۱

ای از کف دُرپاش تو دریا در جوش

من حلقه بگوش توام ارداری گوش

تشریف چو در بنده ی خود پوشیدی

از روی ترّحم گنهش نیز بپوش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۳بی عشق چه ریحان بر عاقل چه حشیش
  2. شمارهٔ ۱۸۴ای لعبت گلرخ می گلرنگ بکش
  3. شمارهٔ ۱۸۵خر کرّه ماده را بآخور درکش
  4. شمارهٔ ۱۸۶پایم که ز آزار نبودی اثرش
  5. شمارهٔ ۱۸۷ای هندوی تیغت بجهانگیری فاش
  6. شمارهٔ ۱۸۸فریاد ز چشم یار و جادو گریش
  7. شمارهٔ ۱۸۹ای کلّ معانی تو از حسن بدیع
  8. شمارهٔ ۱۹۰ای ذات شریفت گهر دُرج شرف
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.