پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۱

شب نیست که آهم بفلک برنرود

وز گریه من چشم زمین تر نرود

گفتم که ز سر برون کنم شور تو لیک

تا سر نرود شور تو از سر نرود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۳هر دم که مرا از طلعتت یاد آید
  2. شمارهٔ ۱۳۴تا هجر تو با منش وصالی باشد
  3. شمارهٔ ۱۳۵دی زلف ترا باد سحر می جنباند
  4. شمارهٔ ۱۳۶یارم چو مقیم دل پر خون آید
  5. شمارهٔ ۱۳۷امروز که سبزه گرد باغت بدمید
  6. شمارهٔ ۱۳۸یا رب که میانت بکناری مرساد
  7. شمارهٔ ۱۳۹آن سرو خرامان که چنان می آید
  8. شمارهٔ ۱۴۰آن جان عزیز بین که چون خوارم کرد
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.