پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۴

تا هجر تو با منش وصالی باشد

گر دست رها کند خیالی باشد

از دامن من

از ساعد سیمین کمری ساز مرا

ور زانک ترا ازین وبالی باشد

در گردن من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۶یارم چو مقیم دل پر خون آید
  2. شمارهٔ ۱۳۷امروز که سبزه گرد باغت بدمید
  3. شمارهٔ ۱۳۸یا رب که میانت بکناری مرساد
  4. شمارهٔ ۱۳۹آن سرو خرامان که چنان می آید
  5. شمارهٔ ۱۴۰آن جان عزیز بین که چون خوارم کرد
  6. شمارهٔ ۱۴۱با طرّه بگو تا دل ما باز آرد
  7. شمارهٔ ۱۴۲هر صبح که دم ز ملکت خاور زد
  8. شمارهٔ ۱۴۳آنها که سر از چرخ برافروخته اند
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.