پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۳

هر دم که مرا از طلعتت یاد آید

صد چشمه ی خونم از جگر بگشاید

بی یاد تو هر دم که بر آید با دست

بیچاره کسی که باد می پیماید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۵دی زلف ترا باد سحر می جنباند
  2. شمارهٔ ۱۳۶یارم چو مقیم دل پر خون آید
  3. شمارهٔ ۱۳۷امروز که سبزه گرد باغت بدمید
  4. شمارهٔ ۱۳۸یا رب که میانت بکناری مرساد
  5. شمارهٔ ۱۳۹آن سرو خرامان که چنان می آید
  6. شمارهٔ ۱۴۰آن جان عزیز بین که چون خوارم کرد
  7. شمارهٔ ۱۴۱با طرّه بگو تا دل ما باز آرد
  8. شمارهٔ ۱۴۲هر صبح که دم ز ملکت خاور زد
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.