خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۳۲
سروی که بنفشه بر سمن فرساید
یاری که روان بخشد و روح افزاید
گوئی ز سر زلف کژش یک سر موی
دارد بوئی و بوی آن می آید
خواجوی کرمانی
سروی که بنفشه بر سمن فرساید
یاری که روان بخشد و روح افزاید
گوئی ز سر زلف کژش یک سر موی
دارد بوئی و بوی آن می آید
دربارهی خواجوی کرمانیکمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.