پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۹

آن سرو خرامان که چنان می آید

از رفتن او دلم بجان می آید

زلفش که دم از نافه تاتار زند

مشک ختنست و بوی آن می آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۱با طرّه بگو تا دل ما باز آرد
  2. شمارهٔ ۱۴۲هر صبح که دم ز ملکت خاور زد
  3. شمارهٔ ۱۴۳آنها که سر از چرخ برافروخته اند
  4. شمارهٔ ۱۴۴مه نعل سمند باد جولان تو باد
  5. شمارهٔ ۱۴۵یا رب که ببالاش بلائی مرساد
  6. شمارهٔ ۱۴۶ای اشک جواب دل تو چون خواهی داد
  7. شمارهٔ ۱۴۷آن روی که رشک ماه تابان آمد
  8. شمارهٔ ۱۴۸مستی که نه هستیم زیان می دارد
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.