پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۴

مه نعل سمند باد جولان تو باد

قندیل فلک شمع شبستان تو باد

شیری که سپهر نیلگون بیشه اوست

خاک کف کمتر سگ دربان تو باد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۶ای اشک جواب دل تو چون خواهی داد
  2. شمارهٔ ۱۴۷آن روی که رشک ماه تابان آمد
  3. شمارهٔ ۱۴۸مستی که نه هستیم زیان می دارد
  4. شمارهٔ ۱۴۹هر دم که ز آب چشم ما آرد یاد
  5. شمارهٔ ۱۵۰با لعل تو آب آب حیوان ریزد
  6. شمارهٔ ۱۵۱دل را خبری ز عالم جان دادند
  7. شمارهٔ ۱۵۲گفتی که کسی که فتنه می انگیزد
  8. شمارهٔ ۱۵۳دل در سرت ای نگار سیمین تن شد
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.