پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۲

گفتی که کسی که فتنه می انگیزد

خواجوست که آبروی خود می ریزد

ای خواجه درین محفل اگر فتنه منم

تو خوش بنشین که فتنه بر می خیزد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۴ماهی که دلم بزلف مشک افشان برد
  2. شمارهٔ ۱۵۵چون چشم خوش تو ترکتازی می کرد
  3. شمارهٔ ۱۵۶این همنفسان که اندرین انجمنند
  4. شمارهٔ ۱۵۷آنزلف مسلسل که چنان می پیچد
  5. شمارهٔ ۱۵۸دل فتنه ی آن سرو خرامان تو شد
  6. شمارهٔ ۱۵۹گر پیرهن کشیده ات می باید
  7. شمارهٔ ۱۶۰گیسوی کژت گوی بچوگان ببرد
  8. شمارهٔ ۱۶۱شاهی کنم ار بنده خویشم داند
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.