خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۵۸
دل فتنه ی آن سرو خرامان تو شد
واشفته جعد عنبر افشان تو شد
جانم چو دوال کیش و قربان تو شد
از کیش بیرون آمد و قربان تو شد
خواجوی کرمانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۶۰گیسوی کژت گوی بچوگان ببرد
- شمارهٔ ۱۶۱شاهی کنم ار بنده خویشم داند
- شمارهٔ ۱۶۲بذلی نه که در خانه بماند دیار
- شمارهٔ ۱۶۳آن لعبت زرّین کمر سیمین بر
- شمارهٔ ۱۶۴سودای توام محرم راز اولیتر
- شمارهٔ ۱۶۵ای فتنه ی چشم پر خمارت عبهر
- شمارهٔ ۱۶۶آن شاه که شهر علم را آمد در
- شمارهٔ ۱۶۷می گفت دهل دوش بهنگام سحر
درباره‌ی خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.