پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۱

شاهی کنم ار بنده خویشم داند

با خویش آیم اگر بخویشم خواند

بیمست که زنجیری زلفش گردم

زینسان که مرا سلسله می جنباند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۳آن لعبت زرّین کمر سیمین بر
  2. شمارهٔ ۱۶۴سودای توام محرم راز اولیتر
  3. شمارهٔ ۱۶۵ای فتنه ی چشم پر خمارت عبهر
  4. شمارهٔ ۱۶۶آن شاه که شهر علم را آمد در
  5. شمارهٔ ۱۶۷می گفت دهل دوش بهنگام سحر
  6. شمارهٔ ۱۶۸ای لفظ تو چون دیده من گوهربار
  7. شمارهٔ ۱۶۹زلف بت من گفت که در دور قمر
  8. شمارهٔ ۱۷۰عیسی نفسا ز خسته دم باز مگیر
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.