پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۳

دل در سرت ای نگار سیمین تن شد

جانرا سر زلف سیهت مسکن شد

زابروی تو ماه نو چون صورت بستم

از روی تو معنی مهم روشن شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۵چون چشم خوش تو ترکتازی می کرد
  2. شمارهٔ ۱۵۶این همنفسان که اندرین انجمنند
  3. شمارهٔ ۱۵۷آنزلف مسلسل که چنان می پیچد
  4. شمارهٔ ۱۵۸دل فتنه ی آن سرو خرامان تو شد
  5. شمارهٔ ۱۵۹گر پیرهن کشیده ات می باید
  6. شمارهٔ ۱۶۰گیسوی کژت گوی بچوگان ببرد
  7. شمارهٔ ۱۶۱شاهی کنم ار بنده خویشم داند
  8. شمارهٔ ۱۶۲بذلی نه که در خانه بماند دیار
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.