پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۶

یارم چو مقیم دل پر خون آید

در چشم پرآبم دگری چون آید

آهوم ز میان جان برون خواهد شد

تا جان ز میان آه بیرون آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۸یا رب که میانت بکناری مرساد
  2. شمارهٔ ۱۳۹آن سرو خرامان که چنان می آید
  3. شمارهٔ ۱۴۰آن جان عزیز بین که چون خوارم کرد
  4. شمارهٔ ۱۴۱با طرّه بگو تا دل ما باز آرد
  5. شمارهٔ ۱۴۲هر صبح که دم ز ملکت خاور زد
  6. شمارهٔ ۱۴۳آنها که سر از چرخ برافروخته اند
  7. شمارهٔ ۱۴۴مه نعل سمند باد جولان تو باد
  8. شمارهٔ ۱۴۵یا رب که ببالاش بلائی مرساد
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.