پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۶

این چه بادست کزو بوی شما می شنوم

وین چه بویست که از کوی شما می شنوم

مرغ خوش خوان که کند شرح گلستان تکرار

زو همه وصف گل روی شما می شنوم

از سهی سرو که در راستیش همتا نیست

صفت قامت دلجوی شما می شنوم

پیش گیسوی شما راست نمی آرم گفت

آنچه پیوسته ز ابروی شما می شنوم

چشم آهو که کند صید پلنگ اندازان

عیبش این لحظه ز آهوی شما می شنوم

شرح آن نکته که هاروت کند تفسیرش

ز آن دو افسونگر جادوی شما می شنوم

نافه ی مشک تتاری که ز چین می خزد

بویش از سلسله ی موی شما می شنوم

آن سودای که بود نسخه ی آن در ظلمات

شرحش از سنبل هندوی شما می شنوم

حال خواجو که پریشان تر ازو ممکن نیست

مو بمو از خم گیسوی شما می شنوم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۸تخفیف کن از دور من این باده که مستم
  2. شمارهٔ ۱۸۹سلامی بجانان فرستاده ام
  3. شمارهٔ ۱۹۰ما جرعه چشانیم ولی خضرو شانیم
  4. شمارهٔ ۱۹۱عارض ترکان نگر در چین جعد مشک فام
  5. شمارهٔ ۱۹۲هر دم آرد باد صبح از روضه ی رضوان پیام
  6. شمارهٔ ۱۹۳دلداده‌ایم وز پی دلدار می‌رویم
  7. شمارهٔ ۱۹۴من همان به که بسوزم ز غم و دم نزنم
  8. شمارهٔ ۱۹۵نیست بی روی تو میل گل و برگ سمنم
همه‌ی غزلیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.