پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳

دل خاصِ تو و من، تنِ تنها اینجا

گوهر به کَفَت بمانْد و دریا اینجا

در کار توام به صبر مفکن کارم

کز صبر میان‌تهی‌ترم تا اینجا

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵عشق تو بکشت عالم و عامی را
  2. رباعی شمارهٔ ۶می‌ساخت چو صبح لاله‌گون رنگ هوا
  3. رباعی شمارهٔ ۷عیسی‌لب و آفتاب‌روئی پسرا
  4. رباعی شمارهٔ ۸ای تیر هنر صهیل و برجیس لقا
  5. رباعی شمارهٔ ۹پذرفت سه بوس از لب شیرین ما را
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰ای دوست اگر صاحب فقری و فنا
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱از من شب هجر می‌بپرسید حباب
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲سنگ اندر بر بسی دویدیم چو آب
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.