پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵

عشق تو بکشت عالم و عامی را

زلف تو برانداخت نکونامی را

چشم سیه مست تو بیرون آورد

از صومعه بایزید بسطامی را

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷عیسی‌لب و آفتاب‌روئی پسرا
  2. رباعی شمارهٔ ۸ای تیر هنر صهیل و برجیس لقا
  3. رباعی شمارهٔ ۹پذرفت سه بوس از لب شیرین ما را
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰ای دوست اگر صاحب فقری و فنا
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱از من شب هجر می‌بپرسید حباب
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲سنگ اندر بر بسی دویدیم چو آب
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳بختی دارم چو چشم خسرو همه خواب
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴ای تیغ تو آب روشن و آتش ناب
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.