پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱

از من شب هجر می‌بپرسید حباب

دریای غمم کدام آرام و چه خواب

در دل بود آرام و خیالی هر موج

در دیده خیال خواب شد نقش بر آب

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳بختی دارم چو چشم خسرو همه خواب
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴ای تیغ تو آب روشن و آتش ناب
  3. رباعی شمارهٔ ۱۵خاقانی را ز بس که بوسید آن لب
  4. رباعی شمارهٔ ۱۶طوطی‌دم دینارنشان است آن لب
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷گر من به وفای عشق آن حورنسب
  6. رباعی شمارهٔ ۱۸از عشق بهار و بلبل و جام طرب
  7. رباعی شمارهٔ ۱۹آمد به چمن مرغ صراحی به شغب
  8. رباعی شمارهٔ ۲۰خاقانی اگرچه در سخن مردوَش است
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.