پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵

خاقانی را ز بس که بوسید آن لب

دور از لب تو گرفت تبخال از تب

آری لبت آتش است خندان ز طرب

از آتش اگر آبله خیزد چه عجب

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷گر من به وفای عشق آن حورنسب
  2. رباعی شمارهٔ ۱۸از عشق بهار و بلبل و جام طرب
  3. رباعی شمارهٔ ۱۹آمد به چمن مرغ صراحی به شغب
  4. رباعی شمارهٔ ۲۰خاقانی اگرچه در سخن مردوَش است
  5. رباعی شمارهٔ ۲۱خاقانی اگر ز راحتت رنگی نیست
  6. رباعی شمارهٔ ۲۲گم شد دل خاقانی و جان بر دویَک است
  7. رباعی شمارهٔ ۲۳آب جگرم به آتش غم برخاست
  8. رباعی شمارهٔ ۲۴خاقانی اگر نقش دلت داغ یکی است
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.