پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۴

خاقانی اگر نقش دلت داغ یکی است

نانش ز جهان یا ز فلک بی‌نمکی است

گر جمله کژی است در جهان راست کجاست

ور جمله بدی است از فلک نیک از کیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۶کس از رخ چون ماه تو بر برنگرفت
  2. رباعی شمارهٔ ۲۷دستی که گرفتی سر آن زلف چو شَست
  3. رباعی شمارهٔ ۲۸خاقانی از آن ریزشِ همّت که تو راست
  4. رباعی شمارهٔ ۲۹کرمی که چو زاهدان خورد برگ درخت
  5. رباعی شمارهٔ ۳۰چه آتش و چه خیانت از روی صفات
  6. رباعی شمارهٔ ۳۱از فیض خیالت چمن سینه شکفت
  7. رباعی شمارهٔ ۳۲گر عهد جوانی چو فلک سرکش نیست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۳زنّار خطی عید مسیحا رویت
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.