پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵

ای گوهر گم‌بوده کجا جوئیمت

پای آبله در کوی بلا جوئیمت

از هر دهنی یکان یکان پرسیمت

در هر وطنی جدا جدا جوئیمت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۷دستی که گرفتی سر آن زلف چو شَست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۸خاقانی از آن ریزشِ همّت که تو راست
  3. رباعی شمارهٔ ۲۹کرمی که چو زاهدان خورد برگ درخت
  4. رباعی شمارهٔ ۳۰چه آتش و چه خیانت از روی صفات
  5. رباعی شمارهٔ ۳۱از فیض خیالت چمن سینه شکفت
  6. رباعی شمارهٔ ۳۲گر عهد جوانی چو فلک سرکش نیست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۳زنّار خطی عید مسیحا رویت
  8. رباعی شمارهٔ ۳۴در غصه مرا جمله جوانی بگذشت
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.