پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳

بختی دارم چو چشم خسرو همه خواب

چشمی دارم چو لعل شیرین همه آب

جسمی دارم چو جان مجنون همه درد

جانی دارم چو زلف لیلی همه تاب

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۵خاقانی را ز بس که بوسید آن لب
  2. رباعی شمارهٔ ۱۶طوطی‌دم دینارنشان است آن لب
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷گر من به وفای عشق آن حورنسب
  4. رباعی شمارهٔ ۱۸از عشق بهار و بلبل و جام طرب
  5. رباعی شمارهٔ ۱۹آمد به چمن مرغ صراحی به شغب
  6. رباعی شمارهٔ ۲۰خاقانی اگرچه در سخن مردوَش است
  7. رباعی شمارهٔ ۲۱خاقانی اگر ز راحتت رنگی نیست
  8. رباعی شمارهٔ ۲۲گم شد دل خاقانی و جان بر دویَک است
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.