پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷

عیسی‌لب و آفتاب‌روئی پسرا

زنّارخط و صلیب‌موئی پسرا

لشکرکشی و اسیر‌جوئی پسرا

خاقانی اسیر شد چه گوئی پسرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹پذرفت سه بوس از لب شیرین ما را
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰ای دوست اگر صاحب فقری و فنا
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱از من شب هجر می‌بپرسید حباب
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲سنگ اندر بر بسی دویدیم چو آب
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳بختی دارم چو چشم خسرو همه خواب
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴ای تیغ تو آب روشن و آتش ناب
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵خاقانی را ز بس که بوسید آن لب
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶طوطی‌دم دینارنشان است آن لب
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.