پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۲

کس همچو من غریب بی‌یار مباد

بیچاره و عاجز و گرفتار مباد

درد هجران مرا به جان آورده

هر جا که طبیب نیست بیمار مباد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۴آن تن که حساب وصل می‌راند نماند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۵هرچند که از خسان جهان سیر آمد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۶جانان شد و دل به دست هجرانم داد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۷تا عشق به پروانه درآموخته‌اند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۸در راه تو گوشم از خبر باز افتاد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۹هرکس که ز ارباب عبادت باشد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۰لعلت چو شکوفه عقد پروین دارد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۱در باغچهٔ عمرِ منِ غم پرورد
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.