پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۱

در باغچهٔ عمرِ منِ غم پرورد

نه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد

بر خرمن ایام من از غایت درد

نه خوشه نه دانه ماند، نه کاه نه گرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳۳بخت ار به تو راه دادنم نتواند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۴بخت ار به مراد با توام بنشاند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳۵روزی فلکم بخت بد ار باز آرد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳۶معشوقه ز لب آب حیات انگیزد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۷زلف تو بنفشه ار غلامی فرمود
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۸چون نامهٔ تو نزد من آمد شب بود
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۹خاقانی از آن کام که یارت ندهد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۰امشب نه به کام روزگار است آن مرد
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.