پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۵

روزی فلکم بخت بد ار باز آرد

از این دل گم بوده خبر باز آرد

هجران بشود آتشم از دل ببرد

وصل آید و آبم به جگر باز آرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳۷زلف تو بنفشه ار غلامی فرمود
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۸چون نامهٔ تو نزد من آمد شب بود
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳۹خاقانی از آن کام که یارت ندهد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۰امشب نه به کام روزگار است آن مرد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۱در باغ شعیب و خضر و موسی نگرید
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴۲گر بد دارد و گر نکو او داند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۳گردیِ لبت از لبم به بوسی آزَرد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۴دندان من ار دوش لبت رنجان کرد
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.