پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۰

امشب نه به کام روزگار است آن مرد

ناخورده شراب در خمار است آن مرد

آسیمه سر از فراق یار است آن مرد

القصه به طول‌ها چه زار است آن مرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۲گر بد دارد و گر نکو او داند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۳گردیِ لبت از لبم به بوسی آزَرد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۴دندان من ار دوش لبت رنجان کرد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۵رخسار تو را که ماه و گل بنده بود
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۶غم شحنهٔ عشق است و بلا انگیزد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴۷صد باره وجود را فرو ریخته‌اند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۸آهو بودی پلنگ بدساز مگرد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۹ای کشته مرا لعل تو مانند بسد
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.