پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۳

گردیِ لبت از لبم به بوسی آزَرد

تب دوش تن مرا بیازرد به درد

امروز تبم برفت و تبخال آورد

تبخال مکافات لبم خواهد کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۵رخسار تو را که ماه و گل بنده بود
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۶غم شحنهٔ عشق است و بلا انگیزد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۷صد باره وجود را فرو ریخته‌اند
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۸آهو بودی پلنگ بدساز مگرد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۹ای کشته مرا لعل تو مانند بسد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۵۰خاقانی امید بر تو بیشی نکند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵۱تا چشم رهی چشم تو را چشمک داد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۵۲دُرّی که شب افروزتر از اختر بود
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.