پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۶

معشوقه ز لب آب حیات انگیزد

پس آتش تب چرا ازو نگریزد

آن را که لب دم مسیحا خیزد

آخر به چه زَهره تب در او آویزد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳۸چون نامهٔ تو نزد من آمد شب بود
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۹خاقانی از آن کام که یارت ندهد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۰امشب نه به کام روزگار است آن مرد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۱در باغ شعیب و خضر و موسی نگرید
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۲گر بد دارد و گر نکو او داند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴۳گردیِ لبت از لبم به بوسی آزَرد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۴دندان من ار دوش لبت رنجان کرد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۵رخسار تو را که ماه و گل بنده بود
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.