پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۷

تا عشق به پروانه درآموخته‌اند

زو در دل شمع آتش افروخته‌اند

پروانه و شمع این هنر آموخته‌اند

کز روی موافقت به هم سوخته‌اند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۹هرکس که ز ارباب عبادت باشد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۰لعلت چو شکوفه عقد پروین دارد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳۱در باغچهٔ عمرِ منِ غم پرورد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳۲چون درد تو بر دلم شبیخون آورد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۳بخت ار به تو راه دادنم نتواند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۴بخت ار به مراد با توام بنشاند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۵روزی فلکم بخت بد ار باز آرد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۶معشوقه ز لب آب حیات انگیزد
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.