پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۲۹۷

زری که نقد جوانی است گم شد از کف عمر

در این سراچهٔ خاکی که دل خرابم ازو

به آب دیده نبینی که خاک می‌شویم

بدان طمع که زر عمر باز یابم ازو

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۹۹آبم ببرد بخت، بخ ای خفته بخت بخ
  2. شمارهٔ ۳۰۰من که خاقانیم این مایه صفا یافته‌ام
  3. شمارهٔ ۳۰۱ - در حسرت عمر گذشتهگنج عمری داشتی خاقانیا
  4. شمارهٔ ۳۰۲دبیر ما به صفت روبه است گوا دم او
  5. شمارهٔ ۳۰۳ - در هجو رشید وطواطای بلخیَک سَقَط چه فرستی به شهر ما
  6. شمارهٔ ۳۰۴دیده از کار جهان دربسته به
  7. شمارهٔ ۳۰۵ - خاقانی برای دوستی اسب و این شعر را فرستادزهی عقد فرهنگیان را میانه
  8. شمارهٔ ۳۰۶راز دارم مرا ز دست مده
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.