پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۳۰۰

من که خاقانیم این مایه صفا یافته‌ام

که به دل در حق بدخواه شدم نیکی خواه

چون شوم سوخته از خامی گفتار بدان

به نکوکار پناه آرم و او هست گواه

که نگویم که مکافات بدیشان بد کن

لیک گویم که مرا از بدشان دار نگاه

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۰۲دبیر ما به صفت روبه است گوا دم او
  2. شمارهٔ ۳۰۳ - در هجو رشید وطواطای بلخیَک سَقَط چه فرستی به شهر ما
  3. شمارهٔ ۳۰۴دیده از کار جهان دربسته به
  4. شمارهٔ ۳۰۵ - خاقانی برای دوستی اسب و این شعر را فرستادزهی عقد فرهنگیان را میانه
  5. شمارهٔ ۳۰۶راز دارم مرا ز دست مده
  6. شمارهٔ ۳۰۷بر در خواجه از تظلم خلق
  7. شمارهٔ ۳۰۸زهر است مرا غذای هر روزه
  8. شمارهٔ ۳۰۹هرچه امن و فراغت است و کفاف
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.