پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۱۱۳

مبر ای خواجه آب خاقانی

که زوال آب عمر تو ببرد

هرکه برگش دهد شکستن دل

بشکند شاخ عمر و بر نخورد

چون به نیکان کسی بد اندازد

بدش افتد چو نیک درنگرد

رگ چشم حیا کسی که برید

رگ جان بقاش اجل ببرد

بر عزیزان کسی که خواری کرد

زود گردد ذلیل و درگذرد

هرکه آرد به روی نیکان بد

هم نتیجهٔ بدیش پی سپرد

نامهٔ مصطفی درد پرویز

جامهٔ جان او پسر بدرد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۵ - در مدح مجد الدین افتخار الاسلامبا آینهٔ ضمیر مخدوم
  2. شمارهٔ ۱۱۶سر سخنان نغز خاقانی
  3. شمارهٔ ۱۱۷دلت خاقانیا زخم فلک راست
  4. شمارهٔ ۱۱۸ - در مدح منوچهر شروان شاه و شکایت اخستان شاهدر عجم کیست کو چو طفل عرب
  5. شمارهٔ ۱۱۹ - در مرثیهٔ امام محمد یحییخاقانیا به سوک خراسان سیاه پوش
  6. شمارهٔ ۱۲۰جفاست از تو جواب سؤال خاقانی
  7. شمارهٔ ۱۲۱ - در هنگام زیارت مدینهٔ منوره گفته و در آن خاک نهفته استای شفیع صد هزار امت چو خاقانی به حشر
  8. شمارهٔ ۱۲۲تو مار صورتی و همیشه شکرخوری
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.