خاقانی
شمارهٔ ۱۱۲
سپید کار سیه دل سپهر سبز نمای
کبود سینه و سرخ اشک و زرد رویم کرد
بماند رنگش چون داغ گاز ران بر من
مگر مرا ز خم رنگرز برون آورد
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۱۴خاقانی را مپرس کز غم
- شمارهٔ ۱۱۵ - در مدح مجد الدین افتخار الاسلامبا آینهٔ ضمیر مخدوم
- شمارهٔ ۱۱۶سر سخنان نغز خاقانی
- شمارهٔ ۱۱۷دلت خاقانیا زخم فلک راست
- شمارهٔ ۱۱۸ - در مدح منوچهر شروان شاه و شکایت اخستان شاهدر عجم کیست کو چو طفل عرب
- شمارهٔ ۱۱۹ - در مرثیهٔ امام محمد یحییخاقانیا به سوک خراسان سیاه پوش
- شمارهٔ ۱۲۰جفاست از تو جواب سؤال خاقانی
- شمارهٔ ۱۲۱ - در هنگام زیارت مدینهٔ منوره گفته و در آن خاک نهفته استای شفیع صد هزار امت چو خاقانی به حشر
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.