پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۱۱۵ - در مدح مجد الدین افتخار الاسلام

با آینهٔ ضمیر مخدوم

خواهد که نفس زند نیارد

مجد الدین افتخار اسلام

که اسلام بدو تفاخر آرد

بحری است نهنگ سار کلکش

کالا گهر از دهن نبارد

در ظلمت حال خاطر اندوه

با نور خیال او گسارد

پر کحل جواهر آیدش چشم

چون بر خط او نظر گمارد

دل یاد کند فضایل او

چندان که به دست چپ شمارد

بر یاد محقق مهینه

انگشت کهینه بسته دارد

آخر چه حساب گیرد انگشت

کورا ز میان فرو گذارد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۷دلت خاقانیا زخم فلک راست
  2. شمارهٔ ۱۱۸ - در مدح منوچهر شروان شاه و شکایت اخستان شاهدر عجم کیست کو چو طفل عرب
  3. شمارهٔ ۱۱۹ - در مرثیهٔ امام محمد یحییخاقانیا به سوک خراسان سیاه پوش
  4. شمارهٔ ۱۲۰جفاست از تو جواب سؤال خاقانی
  5. شمارهٔ ۱۲۱ - در هنگام زیارت مدینهٔ منوره گفته و در آن خاک نهفته استای شفیع صد هزار امت چو خاقانی به حشر
  6. شمارهٔ ۱۲۲تو مار صورتی و همیشه شکرخوری
  7. شمارهٔ ۱۲۳شکست این دلم نادرست اعتقادی
  8. شمارهٔ ۱۲۴ - در مدح اقضی القضاة عز الدین بوعمرانامام ملت چارم که آسمان ششم
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.