پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۱۲۲

تو مار صورتی و همیشه شکرخوری

خاقانی است طوطی و دایم جگر خورد

این هم ز بخشش فلک و جود عالم است

کان را که خاک باید خوردن، شکر خورد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۲۴ - در مدح اقضی القضاة عز الدین بوعمرانامام ملت چارم که آسمان ششم
  2. شمارهٔ ۱۲۵ - در استغنای طبعشاخ دولت به نزد خاقانی
  3. شمارهٔ ۱۲۶خاقانیا به بغداد اهل وفا چه جوئی
  4. شمارهٔ ۱۲۷ - در مرثیهٔ امیر رشید الدین اسد شروانیآه و دردا که شبیخون اجل
  5. شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح خاقان اعظم منوچهر شروان شاهولینعمتم کیست خاقان اعظم
  6. شمارهٔ ۱۲۹ - در نکوهش زنزخم بر دل رسید خاقانی
  7. شمارهٔ ۱۳۰تا تو ناز فروتران نکشی
  8. شمارهٔ ۱۳۱فتنه تا اندکی بود صعب است
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.