پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح خاقان اعظم منوچهر شروان شاه

ولینعمتم کیست خاقان اعظم

کز انعام حق دعاگو شناسد

محمد خصال است و حسان او من

من او را شناسم مرا او شناسد

منم در سخن مالک الملک معنی

ملک سر این نکته نیکو شناسد

بلی هر زری را عیاری است و وزنی

محک داند آن و ترازو شناسد

بیانی که نغز است فرزانه داند

کمانی که سخت است بازو شناسد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۳۰تا تو ناز فروتران نکشی
  2. شمارهٔ ۱۳۱فتنه تا اندکی بود صعب است
  3. شمارهٔ ۱۳۲ - در مرثیه امام ناصر الدین ابراهیم باکوئیاز مرگ براهیم که علامهٔ دین بود
  4. شمارهٔ ۱۳۳سپهر مکارم صفی کز صفاتش
  5. شمارهٔ ۱۳۴وفا جستن از خلق خاقانیا بس
  6. شمارهٔ ۱۳۵نیت من نکوست در حق دوست
  7. شمارهٔ ۱۳۶ - در مدح خاموشیخاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوست
  8. شمارهٔ ۱۳۷پیشوای علما جامهٔ من
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.