پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۱۲۳

شکست این دلم نادرست اعتقادی

به سم خار در دیدهٔ آرزو زد

خطا کرد پرگار غمزش همانا

که زخمی بر آن سینهٔ نیک‌خو زد

شنیدی که زنبور کافر بمیرد

هر آنگه که نیشی به مردم فرو زد

نه کژدم سر نیش زد عالمی را

که او را وبال آمد آن نیش کو زد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۲۵ - در استغنای طبعشاخ دولت به نزد خاقانی
  2. شمارهٔ ۱۲۶خاقانیا به بغداد اهل وفا چه جوئی
  3. شمارهٔ ۱۲۷ - در مرثیهٔ امیر رشید الدین اسد شروانیآه و دردا که شبیخون اجل
  4. شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح خاقان اعظم منوچهر شروان شاهولینعمتم کیست خاقان اعظم
  5. شمارهٔ ۱۲۹ - در نکوهش زنزخم بر دل رسید خاقانی
  6. شمارهٔ ۱۳۰تا تو ناز فروتران نکشی
  7. شمارهٔ ۱۳۱فتنه تا اندکی بود صعب است
  8. شمارهٔ ۱۳۲ - در مرثیه امام ناصر الدین ابراهیم باکوئیاز مرگ براهیم که علامهٔ دین بود
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.