پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۳

خرمی کان فلک دهد غم دان

دل که با غم بساخت خرم دان

سنت اهل عشق خواهی داشت

درد را هم مزاج مرهم دان

به عیاری که هفت مردان راست

نقش شش روز کمتر از کم دان

دوستان همچو مهر، نمامند

دشمنان همچو ماه، محرم دان

گنج عزلت توراست خاقانی

عافیت هم ورا مسلم دان

چار دیوار عزلتی که توراست

بهتر از چار بالش جم دان

چار بالش نشین عزلت را

پنج نوبت زن دو عالم دان

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۷۵سوختم چون بوی برناید ز من
  2. غزل شمارهٔ ۲۷۶ای صبح مرا حدیث آن مه کن
  3. غزل شمارهٔ ۲۷۷غصهٔ آسمان خورم دم نزنم، دریغ من
  4. غزل شمارهٔ ۲۷۸دلا با عشق پیمان تازه گردان
  5. غزل شمارهٔ ۲۷۹رخش حسن ای جان شگرفی را به میدان درفکن
  6. غزل شمارهٔ ۲۸۰دلم دردمند است باری برافکن
  7. غزل شمارهٔ ۲۸۱آب و سنگم داد بر باد آتش سودای من
  8. غزل شمارهٔ ۲۸۲ترک سن سن گوی توسن خوی سوسن بوی من
همه‌ی غزلیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.