کسایی
شنبلید ، در میان خوید
بگشای چشم و ژرف نگه کن به شنبلید
تابان به سان گوهر، اندر میان خوید
بر سان عاشقی که ز شرم رخان خویش
دیبای سبز را به رخ خویش بر کشید
کسایی
ادامه‌ی دیوان اشعار
- دیده و اشکدو دیدهٔ من و از دیده اشکِ دیدهٔ من
- بهارزاغ بیابان گزید خود به بیابان سزید
- خضاب شاعراز خضاب من و از موی سیه کردن من
- نیلوفر کبودنیلوفر کبود نگه کن میان آب
- خواری مُردهدانم که هیچ کس نکند مرثیت مرا
- نقش دوستمیانهٔ دل من صورت تو بیخ زده‌ست
- مدح حضرت علی (ع)مدحت کن و بستای کسی را که پیمبر
- اعضای معشوققامت چون سرو روانش نگر
درباره‌ی کسایی
مجدالدین ابوالحسن یا ابواسحاق کسائی مروزی از شاعران قرن چهارم و معاصر اواخر عهد سامانی و اوایل عهد غزنوی است. وی به سال ۳۴۱ هجری قمری در مرو به دنیا آمد. در آغاز شاعری مداح بود و مدح سلاطین زمان خود را می‌گفت ولی در اواخر عمر از این کار پشیمان شد. چنان که از اشعارش بر می‌آید، شیعی مذهب بوده است. از اشعارش حدود ۲۰۰ بیت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.