کسایی
دیده و اشک
دو دیدهٔ من و از دیده اشکِ دیدهٔ من
میانِ دیده و مژگان ستاره‌وار پدید
به جَزع ماند یک بر دگر سپید و سیاه
به رشته کرده همه گرد جَزع مروارید
کسایی
ادامه‌ی دیوان اشعار
- خضاب شاعراز خضاب من و از موی سیه کردن من
- نیلوفر کبودنیلوفر کبود نگه کن میان آب
- خواری مُردهدانم که هیچ کس نکند مرثیت مرا
- نقش دوستمیانهٔ دل من صورت تو بیخ زده‌ست
- مدح حضرت علی (ع)مدحت کن و بستای کسی را که پیمبر
- اعضای معشوققامت چون سرو روانش نگر
- کتان و ماهتا تو آن خیش ببستی به سر اندر، پسرا
- برف پیریبنفشه‌زار بپوشید روزگار به برف
درباره‌ی کسایی
مجدالدین ابوالحسن یا ابواسحاق کسائی مروزی از شاعران قرن چهارم و معاصر اواخر عهد سامانی و اوایل عهد غزنوی است. وی به سال ۳۴۱ هجری قمری در مرو به دنیا آمد. در آغاز شاعری مداح بود و مدح سلاطین زمان خود را می‌گفت ولی در اواخر عمر از این کار پشیمان شد. چنان که از اشعارش بر می‌آید، شیعی مذهب بوده است. از اشعارش حدود ۲۰۰ بیت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.