پرش به محتوای اصلی
کسایی کسایی

دیوان اشعار

بهار

زاغ بیابان گزید خود به بیابان سزید

باد به گل بر بَزید گل به گل اندر غژید

یاسمن لعل‌پوش سوسن گوهرفروش

بر زنخ پیلگوش نقطه زد و بشکلید

دی به دریغ اندرون ماه به میغ اندرون

رنگ به تیغ اندرون شاخ زد و آرمید

سرکش بربست رود باربدی زد سرود

وز می سوری درود سوی بنفشه رسید

ادامه‌ی دیوان اشعار

  1. نیلوفر کبودنیلوفر کبود نگه کن میان آب
  2. خواری مُردهدانم که هیچ کس نکند مرثیت مرا
  3. نقش دوستمیانهٔ دل من صورت تو بیخ زده‌ست
  4. مدح حضرت علی (ع)مدحت کن و بستای کسی را که پیمبر
  5. اعضای معشوققامت چون سرو روانش نگر
  6. کتان و ماهتا تو آن خیش ببستی به سر اندر، پسرا
  7. برف پیریبنفشه‌زار بپوشید روزگار به برف
  8. پیریپیری مرا به زرگری افگند، ای شگفت
همه‌ی دیوان اشعار ←

کسایی درباره‌ی کسایی

مجدالدین ابوالحسن یا ابواسحاق کسائی مروزی از شاعران قرن چهارم و معاصر اواخر عهد سامانی و اوایل عهد غزنوی است. وی به سال ۳۴۱ هجری قمری در مرو به دنیا آمد. در آغاز شاعری مداح بود و مدح سلاطین زمان خود را می‌گفت ولی در اواخر عمر از این کار پشیمان شد. چنان که از اشعارش بر می‌آید، شیعی مذهب بوده است. از اشعارش حدود ۲۰۰ بیت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.