کسایی
خضاب شاعر
از خضاب من و از موی سیه کردن من
گر همی رنج خوری، بیش مخور، رنج مبر!
غرضم زو نه جوانی است؛ بترسم که زِ من
خردِ پیران جویند و نیابند مگر!
کسایی
ادامه‌ی دیوان اشعار
- خواری مُردهدانم که هیچ کس نکند مرثیت مرا
- نقش دوستمیانهٔ دل من صورت تو بیخ زده‌ست
- مدح حضرت علی (ع)مدحت کن و بستای کسی را که پیمبر
- اعضای معشوققامت چون سرو روانش نگر
- کتان و ماهتا تو آن خیش ببستی به سر اندر، پسرا
- برف پیریبنفشه‌زار بپوشید روزگار به برف
- پیریپیری مرا به زرگری افگند، ای شگفت
- طلب ِ جامای خواجهٔ مبارکِ بر بندگان شفیق
درباره‌ی کسایی
مجدالدین ابوالحسن یا ابواسحاق کسائی مروزی از شاعران قرن چهارم و معاصر اواخر عهد سامانی و اوایل عهد غزنوی است. وی به سال ۳۴۱ هجری قمری در مرو به دنیا آمد. در آغاز شاعری مداح بود و مدح سلاطین زمان خود را می‌گفت ولی در اواخر عمر از این کار پشیمان شد. چنان که از اشعارش بر می‌آید، شیعی مذهب بوده است. از اشعارش حدود ۲۰۰ بیت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.