کسایی
گازُر
کوی و جوی از تو کوثر و فردوس
دل و جامه ز تو سیاه و سپید
رخ تو هست مایهٔ تو، اگر
مایهٔ گازران بود خورشید
کسایی
ادامه‌ی دیوان اشعار
- بهارزاغ بیابان گزید خود به بیابان سزید
- خضاب شاعراز خضاب من و از موی سیه کردن من
- نیلوفر کبودنیلوفر کبود نگه کن میان آب
- خواری مُردهدانم که هیچ کس نکند مرثیت مرا
- نقش دوستمیانهٔ دل من صورت تو بیخ زده‌ست
- مدح حضرت علی (ع)مدحت کن و بستای کسی را که پیمبر
- اعضای معشوققامت چون سرو روانش نگر
- کتان و ماهتا تو آن خیش ببستی به سر اندر، پسرا
درباره‌ی کسایی
مجدالدین ابوالحسن یا ابواسحاق کسائی مروزی از شاعران قرن چهارم و معاصر اواخر عهد سامانی و اوایل عهد غزنوی است. وی به سال ۳۴۱ هجری قمری در مرو به دنیا آمد. در آغاز شاعری مداح بود و مدح سلاطین زمان خود را می‌گفت ولی در اواخر عمر از این کار پشیمان شد. چنان که از اشعارش بر می‌آید، شیعی مذهب بوده است. از اشعارش حدود ۲۰۰ بیت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.