پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۲۱

بگذشت بمن رشک بتان چگلی

پوشیده رخ از نقاب چشم از چگلی

گفتا که ز عشق من نمردی تو هنوز؟

ای سخت دل سست امید، ازچه گلی؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۲۳بیهوده نهاده ایم برخود نامی
  2. شمارهٔ ۸۲۴تنها ام و کاشکی تنی داشتمی
  3. شمارهٔ ۸۲۵خود را سگ کویت ار نپنداشتمی
  4. شمارهٔ ۸۲۶گر من ز زمانه حاصلی داشتمی
  5. شمارهٔ ۸۲۷در جنگ غمت گر نه زبون آمدمی
  6. شمارهٔ ۸۲۸از نور یقین ار بمثل روشنمی
  7. شمارهٔ ۸۲۹یار آمد دوش و کردمش مهمانی
  8. شمارهٔ ۸۳۰پیوسته ز بهر شهوت جسمانی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.